NE ÖNEMİ VAR

 Sen de haklısın, bana gönlünün dallarından bir gül koparıp vermedikten, sıcak bir gülümsemeyle hoşgeldin diyemedikten sonra neyin ne önemi var ki! Oysa ben köyümün tozlu sokaklarında, gözlerini gülüşünü sen ve benden alan bir yavruyu hayal etmiştim. Sen yazılım şirketinden akşam yorgun argın eve gelince kapıyı koşarak sana açacaktım. Sen gönlümün duvarlarını kırdın, kapıların hükmü kalmadı.

 Belki evlenirdik, bir iki yıl beraber yaşardık ya sonra,  peki ya sonra ne olacaktı sana ve bana? Ben kucağımda günahsız sabiyle babamın evinin yoluna koyulurken sen beni ciğersiz, dalaksız kadınlar için defalarca bırakıp gidecektin değil mi? Ben senin için balı alınmayan çiçek bile değilim değil mi? Hayattan hazzını almak, saadetten, huzurdan, aileden ve gönülden daha mühim olmalı senin için.

 Seni tanıyamıyorum çünkü buna fırsat vermeyecek kadar uyanıksın. Bende ilk karşıma çıkana vereceğim yorgun gülüşlerimi. Ellerimi , ayaklarımı,  kalbimi, sevgimi sana vermek istediklerimden daha üstün ve huzurlu bir biçimde. Ne kalbin var verebileceğin ne paran ne huzurun ne kültürün. Bana gönlündeki bahçeleri sök getir şimdi istersen. Ama şunu da bil ölülerin çiçeğe minneti yoktur, kalbinde kimi yaşatıyorsan git ona ver. 

Elimi göğsüme attığımda kalbimin yarıklarını hissediyorum ve gün be gün ölüyorum. Gerçi bu senin niye umrunda olsun ki? Sen ve senin dertlerin o kadar büyük ki benimle paylaşamazsın bile değil mi? Sanki bir insan olan sensin bu dünyada. Senin acıların, senin unutamadıkların öyle kaplıyor ki gökyüzünü, ben geçmişi sırtımdan nasıl attığımı bile bilmiyorum. Ben hiç delirmedim, öyle masum sevgilerimle terk edilmedim. Umutlarım sele kapılan bir çöp yığını hiç olmadı. Senin gibi sevip sevilmedim bu en doğrusu tabi bilirsen.

 Yanıbaşında bir soluk aradın mı hiç, çaresizce elini attığında tutunacak bir yer? Sen zaten hep beni üzersin değil mi? Sevindirmeye niyetin yok. Tıpkı yazılı kağıdına tükenmez kalemle yazmak gibidir hayat sana. Öyle bir kere yaşanacak doğru veya yanlış,  cevap senin ya önemli olan bu. Hata yapsan bile mühim değil zaten. Ne sıcak bir  tebessüm ne  sıcak bir yuva verirsin sen bana. O güllerin var ya gönlünün  dalındaki güller, sen onları kopar da seni bekleyenlerine ver. Bana dokunma, benim olma bu daha iyi. Sen gideceksin ben ne olacağım bilmiyorsun bile. Bir beş yılda seni unutmak için çabalayacağım. Arkadaşlarımın çocukları büyümüş boyuma kavuşmuş olacak. Ben duvarların rengini ilaçların şeklini halılarin desenini ezber ederek boş boş bakacağım insanlara. Iyi ki beni sevmedin. Sevsen ne olacaktı sanki ya?